Dakterras

het begin,
het dak was er eerst,
het vervolg,
vier steunpilaren aan de dakrand.
Nog een begin:
één stoel als meubilair,
voor wie?
voor de eenzame zonaanbidder
zonder hoogtevrees.
Voor het eenzame hart in het donker,
tijdens de lange slapeloze nacht,
kijken in de donkere diepte,
met angst voor het diepe donker.

wanneer komt het af?
ach ja, ooit, want het is maar een dakterras!

Maar plotseling met de komst van de nieuwe vriend(in), kwam er ook een stoel bij.